Napoli’de ki durum İtalya’daki atık problemini ortaya çıkardı.

15 Ocak’ta devam eden Avrupa Parlamentosu’ndan önce Stavros Dimas bildirdi: “Napoli sokaklarında ve diğer komşu şehirlerde atıklar tahmin edilen miktara birikerek ulaştı fakat 21 Aralık 2007’den beri biriken inanılmaz miktardaki 100.000 ton kadar değil. Yerel halkın sağlığı ve çevre için kanun dışı atık toplamanın bu ve diğer felaket getiren sonuçları bizi derinden üzmektedir. […]”

“Bu Avrupa atık mevzuatının yetersiz uygulanan 14 yıldan daha eski yöntemlerinin sonucudur ki İtalya Avrupa Adalet
Mahkemesi tarafından tekrar tekrar mahkum edilmiştir. Organize suçların rolü hakkında sıklıkla sözü edilen
spekülasyonlar gerçeği saklayamamıştır. Bu gerçekler eylemsizlik ve politikasızlıkla ortaya çıkan atık problemi için
daha doğru nedenlerdir”,  diye eklemiştir.

Komisyonun antlaşma için koruyucu olduğu açıktır fakat gerçek problem İtalya ve Campania’daki Avrupa atık mevzuatının yetersiz uygulaması
değildir, daha çok alınan kararlardır.

 İtalyan otoriteleri sokaklardaki atıkları kaldırmak için acil tedbirler düşünmektedirler. Bu yeni atık krizi sokaklardan atıkların kolayca kaldırılmasının yeterli olmadığını göstermektedir; öncelikle atık yönetim stratejisini geliştirmek gerekmektedir. Birinci olarak, önemli eylemler kanunlarla tamamlamalı, en önemlisi ise uzun dönemli stratejik tedbirlerin verimli uygulanmasıdır. Uzun dönemli atık yönetim stratejisi, atık arıtma hizmetlerinin uygun ağı ile birlikte uyumlu olmalıdır. Bu atık yönetim stratejisi geri dönüşüm ve ayrı ayrı atık toplama teşvikle yoğunlaştırılmalıdır.

Aynı açıdan Mr Dimos altını çizmiştir: “İtalya otoritelerinin temel zorunluluğu, güncel krizlerin tedbirlerle hakkından gelmenin yanı sıra bu
çabaları sistemli bir yapı içinde pekiştirmektir. Bu sistem Avrupa atık mevzuatı içinde Campania bölgesinde uzun dönem sürdürülebilir
atık yönetiminin sağlanmasını mümkün kılmalıdır. […]. Bu yöndeki herhangi yeni atık yönetim planı geçmişte gördüğümüz gibi kağıt
üstünde kalmamalı sıkı bir şekilde uygulanmalıdır. Mevcut atık felaketi Campania bölgesinin uygun atık yönetimi modeli ile en iyi
modeli uygulaması İtalya’nın kapasitesini ispatlamak için fırsat olarak görülmelidir”. Kyoto Kulübü’nden ve İtalya’daki Çevre Araştırma
Enstitüsü’nden en son İtalyan analizleri, genel toplama ve geri dönüşüm sistemlerinin ticaret için şimdiye kadar rekabetçi bir faktör olduğunu
göstermiştir. Geri dönüşüm endüstrisi sadece atık yönetim döngüsünün bir parçası değildir, ayrıca ülkenin ekonomik ve endüstriyel
sisteminin parçasıdır. 2000 ve 2004 arasında bu sektör, endüstriyel üretim indeksinde % 30’luk düşme göstermesine karşın geri dönüşümde
% 50’lik büyüme göstermiştir. İtalya’da üretimde kullanılan çelik, alüminyum, kurşun ve kağıdın % 50 girdisi, % 50’den fazlası üretim parçası ve
atık ayırma ve geri almadan kaynaklı ikincil malzemelerden oluşmuştur. Bu zaman dilimi boyunca ayrılmış kağıt toplama hızı (genel tüketimden
kaynaklı toplama hızı) yaklaşık %60’ a yükselmiş ve hatta % 70’i geçmiştir.

 1998’den 2005 yılına kadar kentsel alanlarda toplanan ve geri dönüştürülen kağıt ve mukavvalar dikkate alındığında yaklaşık 13 milyon ton
olduğu görülecektir bu sayede 100 arazi doldurma yerinin alıkonması önlenmiştir.

İtalyan otoritelerinin atık yönetimiyle uyumlu bir strateji tamamlaması mümkündür. Kullanışlı uygulamalar dağın eteğindeki Lombardia’daki gibi İtalyan bölgelerinden ilham alınarak yapılabilir. Lombardia’da karıştırılmış çeşitli formlarda atığın arasında azaltma, toplama ve kullanım çözümleri atık imhasının kontrolünde çözüm olarak bulunmuştur. Mesela Piemonte’de bölgesel yasalar pek çok tedbiri şart koşar, bu tedbirler ayrı ayrı toplamaya para yatırmak ve eğer halk ulusal toplama hedeflerine ulaşmazsa belediye başkanı için özel yaptırımları dikkate almak şeklindedir.

Pek çok pratik uygulama mevcuttur üstelik Campania’da! 145 topluluk toplamada ulusal hedeflerin % 35’ini başarmıştır ve bu toplulukların % 50’si kentsel atık toplama hedeflerinin % 70’ini başarmıştır. Floransa ilk düzenlemesini atık azaltımına dayanarak yapmıştır. Floransa halkı kişi başına ortalama 700 kilogramdan fazla atık üretmektedir fakat aynı günde çok büyük miktarını toplamaktadır. Roma kişi başına atık üretimini izlemiştir. Floransa her yıl gelen büyük miktardaki
turistlerin ürettikleri atıktan zarar görmektedir. 2007’de Campania bölgesi için bir çalışmada, karsız maliyet kampanyasının 103 milyon € olduğu
hesaplanmıştır. Çalışmada yıllık atıp toplama miktarının 850.000 tona çıkartılması önerilmiştir.

Maliyetler kolonunda geleneksel toplanmanın organize edilmesinin faydaları vardır; yarar kolonunun altında, doldurulmuş arazilerden yayılan daha
az CO₂ emisyonu, daha az doldurulmuş arazi maliyeti veya atık arıtımı ve endüstri için ikincil ham madde değeri vardır.

Sonuç olarak, sokaklardan atıkların kaldırılması için acil ihtiyaç bulunan planının ardından, atık yönetim stratejisinin bulunmasına ihtiyaç vardır: ayrı
ayrı toplama, geri dönüşüm ve enerji koruma gibi.

Kaynaklar:

Recycling Magazine- Şubat/ 2008
www.donsausa.com
www.terradaily.com
www.treehugger.com
www.nytimes.com
8thworldnews.blogspot.com

Yorum (0)

İsim

E-posta

Başlık

Yorum

Lütfen üstteki güvenlik kodunu yazın

Gönder