Tiyatro Alkış tarafından, çocuklara geri dönüşüm hakkında düşünme ve üretme biçimlerini öğretmek amacıyla hazırlanan oyun İstanbul'da sahneleniyor. 

Oyunda, bir piknik alanındaki çöp kutusunun başından geçen olaylar anlatılıyor.

Amaçlarını temiz bir dünyaya sahip olmak için, çocuklara temel sorunları öğretmek ve özellikle bu yaşlarda onlara olumlu alışkanlıklar kazandırmak olarak açıklayan Tiyatro Alkış; 11 yıldır aralıksız perde açan daha çok çevre bilincini çocuklara müzikal bir dille anlatan profesyonel bir çocuk tiyatrosu grubu.

Bir çok kurum ve kuruluşlarla çevre bilincini geliştirme doğrultusunda çalışmalar yapan Tiyatro Alkış 3 yıldır "Ben Çöp Değilim" ve "Su Damlası" adlı müzikal çocuk oyunlarını salon ve açık alanlarda sergiliyor.

Tiyatro Alkış ve oyunları ile daha geniş bilgi için www.tiyatroalkis.com

Prof.Dr.M.Talha GÖNÜLLÜ

Yıldız Teknik Üniversitesi, Çevre Mühendisliği Bölümü,  

Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Geridönüşümün yapılabilmesi için bu yazıyı okumak gerekir. Sıkılmadan okuyalım lütfen.

Ambalaj atıkları, sanayide, pazarlama yerinde ve tüketim noktaları olan evlerde/işyerlerinde oluşmaktadır. Yukarda bahsettiğimiz sıralamada ilerledikçe ambalaj atığının toplanması güçleşmektedir. En rahat biçimde sanayilerde oluşunca geri kazanılabilmektedir. Marketler, toptancılar, depolar vb. gibi yerlerde de ambalaj atıkları oluşmakta ve bu atıkları da toplamak belirli noktalarda miktarca çok oluşmuş olmaları nedeniyle toplamak çok zor olmamaktadır. Burada en zor kısım ambalaj atıklarının, yerleşimlerde evlerden ve işyerlerinden toplanmasıdır. Burada, esasen, işyerlerinden ambalaj atıklarının evlere göre daha da kolay olabileceğini belirtmek gerekir. En zor toplama, evlerin olduğu yerleşim alanlarından yapılmaktadır. Burada yine bir yanlış yapılmakta ve yoğun yerleşilmiş yerleşim alanlarından toplama, seyrek yerleşilmiş alanlara göre daha zor toplandığı şeklinde düşünülmektedir. Gerçekte, seyrek yerleşim alanları en zor toplamanın yapıldığı kısmı oluşturmaktadır. Ancak, bu genel kaideyi yanlış çıkaracak çok azda olsa yerleşimlerde bilinçli bir toplum varsa birçok yoğun yerleşilmiş alana göre daha fazla ambalaj atığı toplanma başarısı sağlayabilmektedir. Hatta, A.B.D.nde bazı eyaletlerde (Wisconsin)kamusal veya özel araçların boş dönüşleri sırasında bu gibi seyrek yerleşilmiş alanlardan birikmiş atıkları merkezi toplama noktalarına taşıması için yasal zorlamalar da getirilmiştir.

Türkiye'nin çöpe attığı servet !                                              

Mobil iletişim sistemleriyle 1994'te tanışan ve yılda ortalama 10 milyon cep telefonu satışının yapıldığı Türkiye'de, o tarihten bu yana 22 milyar dolarlık cep telefonu ithal edildi. 1994'ten 2006 yılına kadar çeşitli sebeplerle çöpe atılan cep telefonları yüzünden Türkiye'nin zararı 14 milyar dolara ulaştı.

Ekrem Demircioğlu - DÖNKASAN                                            

Türkiye'deki kâğıt-karton tüketim miktarı 2008 yılı için 4.314 ton olup, bu miktar 2007 yılındaki tüketim miktarımız olan 4.578 tona göre %6 azalmıştır. Aynı dönem ile ilgili mamul kâğıt karton ithalat miktarı 285 ton azalarak 2.570 tondan 2.285 ton'a düşmüştür. İhracat miktarımıza bakıldığında ise; 2007 yılında 221 ton iken, 2008 yılında 303 ton'a çıktığı görülmektedir.

Geri dönüşebilen malzemelerin toplanması, toplumun her kesimi tarafından ticari olmaktan öte sosyal bir zorunluluk olarak kabul edilmeli ve halk bu şekilde eğitilmelidir. Bu durum herkes tarafından kabul edilip, tatbik edildiği takdirde geri dönüşüm miktarını hızla yukarılara çıkması mümkün olacaktır. Ayrıca, toplanan bu materyaller mutlak suretle günün cari fiyatları ile gerek iç piyasada, gerekse dış piyasada talep bulacaktır. Bugün Türkiye hurda olarak kabul edilen birçok malzemeyi Ülkemizde yeterli miktarda toplanamadığı için, ithalatçı konumundadır.